Bir gece yattığımda hayatımı düşünüyorum, yıllarca yaşamışım; yaşadığım her yıldan ufak tefek anılar, tecrübeler üst üste yığılmışlar... Çoğunun yığıldığının farkında bile değilim üzerime. Çoğu anı sadece hayal olarak buğulu bir şekilde duruyor zihnimde. Her gün bir diğerini getiriyor. Hırs, çaba... Açıkçası iğrenç, kuralsız bir yarış şu yaşadığımız hayat. Koşuşturuyoruz, acelemiz var... Kimseye acımamalıyız; çünkü düştüğümüzde görmezler bile...
Bazen o kadar yoruluyorum ki, az da olsa soluklanmak istiyorum. Ve sanırım bu vahşi dünyaya göre çok çelimsizim, çok durgun... Öyle... Ben bir ağaç olmak istiyorum, yıllarca yaşamını sürdüren, durduğu yerden dünyayı seyreden... Baksanıza şu ağaca, ne kadar sessiz. İşte biliyorum ki her şeyi bizim kadar yaşıyor o. Fakat sadece daha ağır, yıllara yayarak, tek
başına...
Ağaç olmak istiyorum ben. Bana rüzgâr çarpsın, sesimi çıkarmayayım, sadece eğileyim, yapraklarımı hışırdatarak cevap vereyim ona. Gövdeme aşkını kazısın biri, dallarıma tırmansın çocuklar. .
Biliyorum ki hiç kimse için güzel değil bu dünya, ama kral gibi pis bir rol, soytarı gibi yalaka, köylü gibi boyun eğen, hatta çocuk gibi çıkar gözetmeden "Kral çiplak" bile demek, öyle olarak elimi kirletmek istemiyorum aslında. Zaten nedir ki insanin hayatı? İlk önce doğar, sonra yavaş yavaş fikirlerle kirleniriz. Hepimiz büyüdüğümüzü zannederíz... Biz insanız ki! İnsanlar büyümez, sadece sağdan soldan duydukları fikirlere sahip olurlar. Oysa fikirler, pislikten başka bir şey değildir. Dünyayı, hayvanları hep bu üstünde sinekler uçuşan şeyler bu hale getirir.
Hiç yoktan, sadece "büyüyen” bir ağaç olarak yaşamak, tek kelime etmemek, insanların kurduğu bu düzene karışmamak en iyisi olurdu. Huzur dolu, tertemiz... Bahar gelince çiçek açar, kış gelince yaprak dökerdim, yaptığım tek eylem bu olurdu.
Dünyada gerçekleşen en güzel eylem... Tek aşkım gökyüzü olurdu, bana yağmuru ve güneşi verirdi, ayla uyuturdu...
Koşmaktan sıkıldım. Dimdik ayakta, durgun ve sessiz olmak, bu rezil dünyaya karışmadan, muhtaç olmadan yaşamak en güzeli olurdu benim için...

'01

(not:lise vakitlerinde yazdığım bir kompozisyondu bu. üzerinden yıllar geçmesine rağmen bu isteğim değişmedi)